جعبه شیرینی را جلو بردم و تعارف کردم.
یکی برداشت و گفت:می توانم یکی دیگر هم بردارم؟
گفتم :این حرفها چیه؟
رسید یک شیرینی دیگرهم برداشت.
هرجا که غذای خوشمزه یا شیرینی یا شکلاتی تعارفش می کردند ،برمیداشت ،تنها نمیخورد.
میگفت:«می برم تا با خانم و بچه ها باهم بخوریم.»
به ما توصیه میکرد که این خیلی موثر است؛که آدم شیرینی های زندگی اش را با خانواده اش تقسیم کند.
شاید برای همین هم همیشه در خانه نماز را به جماعت میخواند.
منبع کتاب دانشجویی "شهید آوینی".ص21
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید